سپری در برابر توفان؛ سید محمد امین جعفری/نویسنده و فعال اجتماعی در مسیر توسعه، گاهی یک تصمیم، مرز میان شکست استراتژیک و احیای هویت را تعیین می‌کند. توقف فرآیند خصوصی‌سازی شرکت هواپیمایی کیش‌ایر، تنها یک ابطال اداری نیست؛ بلکه یک بازگشتِ باشکوه به مسیرِ درست، برای حفظ یکی از استراتژیک‌ترین دارایی‌های گردشگری و اقتصادی جزیره […]

سپری در برابر توفان؛
سید محمد امین جعفری/نویسنده و فعال اجتماعی

در مسیر توسعه، گاهی یک تصمیم، مرز میان شکست استراتژیک و احیای هویت را تعیین می‌کند. توقف فرآیند خصوصی‌سازی شرکت هواپیمایی کیش‌ایر، تنها یک ابطال اداری نیست؛ بلکه یک بازگشتِ باشکوه به مسیرِ درست، برای حفظ یکی از استراتژیک‌ترین دارایی‌های گردشگری و اقتصادی جزیره ی با شکوه کیش است.
همه ی آنهایی که بر مدار خرد و آگاهی زیست کرده اند ؛ به روشنی بر این حقیقت آگاهند که توسعه‌ی پایدار در مناطق آزاد، مستلزم نگاهی است که در آن دارایی‌های استراتژیک نه به عنوان کالایی برای فروش، بلکه به عنوان موتورهای محرکِ رشد نگریسته شوند و تصمیم اخیر وزارت اقتصاد در توقف فرآیند خصوصی‌سازی شرکت هواپیمایی کیش‌ایر، تجلیِ همین نگاهِ هوشمندانه و بازنگری در الگوی حکمرانی شرکتی است.

این اقدام هوشمندانه که با تکیه بر تدبیرِ آگاهانه وزارت اقتصاد و پیگیری‌های شجاعانه و دلسوزانه ی محمد کبیری مدیرعامل مردم دار و مردم مدار سازمان منطقه آزاد کیش، به ثمر نشست، فصلِ جدیدی از شفافیت مالی و نوسازی ناوگان را نوید می‌دهد و حاکی از حقیقت است که مدیریتِ حقیقی ، نه در واگذاریِ ساده‌ی دارایی‌ها، بلکه در حفظِ ارزشِ افزوده و تخصص‌گرایی نهفته است. کبیری با درک عمیق و وسیع از این حقیقت که «اقتصاد کیش، در گروِ بال‌های پرواز آن است»، با جسارت تمام در برابر جریان‌های سنتیِ واگذاری ایستادگی کرد تا از فرسایشِ و سقوط این ایرلاینِ سرمایه ای جلوگیری کند.

توقف این واگذاری، به معنای بازگشتِ امید به سرمایه‌گذاران، بازگشتِ تخصص به بدنه ی عملیاتی و پیش از هر چیز، بازگشتِ امنیتِ پروازی به جزیره ی محبوب ایرانیان است بی تردید و به یقین با بازگشت مدیریت این ایرلاین به منطقه آزاد و انتصاب نیروهای متخصص، کیش‌ایر بار دیگر از یک مجموعه در معرض خطر به یک قطب خدمات هوایی تبدیل خواهد شد و ناگفته پیداست که در این مسیرِ پرپیچ‌وخم، باید به یک حقیقت تلخ توجه داشت:
هر پیروزیِ بزرگ، همواره با خشمِ دشمنان و حسادتِ بدخواهان همراه است. همان‌گونه که تاریخ نشان داده، مدیرانی که در برابر منافعِ گروه‌های خاص ایستادگی می‌کنند، هدفِ حملاتِ پنهان و آشکار قرار می‌گیرند بنابراین برابر تجربه های آشنا این روزها و از بدو این تصمیمِ راهبردی باید منتظر موجی از دشمنی‌های محسوس و نامحسوس در حال شکل‌گیری علیه کبیری و انسان های با تدبیی که در این اتفاق با او متفق بوده‌اند باشیم. از این رو، تمامی نخبگان، فعالان اقتصادی، سرمایه‌گذاران و مردمِ شریف جزیره کیش به خوبی آگاهند که حمایت یکپارچه از محمد کبیری در برابر این حملاتِ ناشی از شکستِ گروه‌های منفعت‌طلب، تنها حمایت از یک مدیر نیست؛ بلکه حمایت از حقِ کیش و صیانت از آینده‌ی اقتصادی این جزیره ی عزیز است.