سعید یحیایی/تحلیلگر مسائل استراتژیک

تجربه تاریخی ملت‌ها نشان داده است که اصلِ تعیین‌کننده در دوره پسابحران، نه میدان درگیری، بلکه مدیریت روایت است. امروز که کشور پس از چالش‌های متعدد، در آستانه دوره‌ای تازه ایستاده و فرصتی بی‌تکرار برای بازسازی سرمایه اجتماعی فراهم آمده است. اکنون حاکمیت باید با «نگاه پدرانه»، نه فقط مدیریت بحران، بلکه «مدیریت معنا» را بر عهده بگیرد.

این نقطه عطف، لحظه طلایی برای جذب سرمایه‌های انسانی است. بسیاری از متخصصان، مجریان و فعالان رسانه‌ای که سال‌ها نه فقط به امید پیشرفت بلکه بعضا با دلخوری و قهر در فضای خارج از کشور و بعضا برای رسانه‌های بدخواهان ایران فعالیت می‌کردند، اکنون در موقعیتی قرار دارند که می‌توانند به خانه بازگردند. حاکمیت باید با اعلامِ عفو عمومیِ هوشمندانه و تضمینِ کرامت و امنیتِ این افراد، «دیوار بی‌اعتمادی» را فروریزد. بازگشتِ عزت‌مدارانه آنان، نه یک عقب‌نشینی، بلکه یک پیروزی راهبردی برای پیوند دوباره پاره‌های تنِ این سرزمین است.

در این میان، رسانه ملی باید با عبور از رویکردهای سنتی، درهای خود را به روی این سرمایه‌های بازگشته بگشاید. حضور حرفه‌ای این چهره‌ها در داخل کشور، نه تنها مخاطبانِ گریزان را بازمی‌گرداند، بلکه تبدیل به نمادِ «تکثرِ واقعی» و شنیده شدنِ صداهای مختلف در مسیر اعتلای ایران خواهد شد. چرا که اصلِ «همبستگی در عین تفاوت» و «مشارکت پایدار»، تنها از دلِ همین آشتیِ ملی بیرون می‌آید.

پیروزی واقعی در پسابحران، نه در حذفِ دیگری، که در ساختنِ روایتی است که همه فرزندان ایران در آن جای داشته باشند. تعطیلیِ تریبون‌هایِ دشمن، بهترین فرصت برای دعوت به «بازگشت به خانه» است. ما برای ساختنِ ایرانِ آینده، به دست‌های تمام فرزندان‌مان نیاز داریم؛ چرا که سرمایه اجتماعی قدرتمند، نه با طرد، که با آغوشِ بازِ وطن حفظ می‌شود.